fbpx

Natuurlijk is er maar 1 verklaring voor de Banaan en dat is natuurlijk: marketing.

Allereerst.

Wat is het?

Feitelijk? Een banaan met duct tape aan een muur. Maar, en dat is natuurlijk het leuke van kunst, plaats een ‘gewoon’object op een ongewone plaats en je kunt er over na gaan denken.

Idioot?!

Voordat je denkt, ‘dit is obsceen.’ Natuurlijk, is het ook. En idioot. Maar ook vooral leuk! Niet alles hoeft voor mij ‘normaal’ te zijn. Niemand heeft er last van toch?

En wat moet het voorstellen?

Mag je zelf weten. Ha! Maar… Het is pas kunst, als je de kunstenaar ervoor betaald hebt (zegt de man zelf tenminste). Interessante gedachte.

Maurizio Cattelan ken je misschien wel van de 18 karaats gouden toilet. Een stukje ‘participatie kunst’. 103 kilo goud ter waarde van 4 miljoen… Het kunstwerk zelf, zo’n zes miljoen. Maar we weten hoe het gaat. Hoe bekender de kunstenaar, hoe meer het werk waard wordt. Jammer genoeg is de plee gestolen… Maar dat terzijde.

Maar goed. De marketing.

Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Een oud Hollandsch gezegde waar ik niet in geloof. Zeker niet als je supersuccesvol wilt worden. Of als je als bedrijf écht wilt groeien, want dan zul je bekend moeten zijn.

En wil je bekend zijn heb je grofweg 2 opties, ontzettend veel geld in naamsbekendheid, sponsoring en advertising… Of! Juist; opvallen met ongewone acties.

Opvallen

Het mooie is dat niemand écht durft op te vallen. Angst om voor gek verklaard te worden, uitgelachen of bespot te worden.

Edoch… Gekkigheid. Het verkoopt.

Drukte

Al die bedrijven, al die kunstenaars. Allemaal proberen ze op te vallen. Vooral kunstenaars natuurlijk. Maar dit kunstwerk is toch wel echt te gek, een vastgeplakte banaan?!

De naam: Comedian

Het zegt het al. Het is een komediant, een aansteller, een grappenmaker. Wel een prijzig grapje, of is DAT juist de grap?

Wat nog meer?

Je kunt je meerdere dingen afvragen. Waarom een banaan bijvoorbeeld? En waarom met duct tape? Waarom niet in een hermetisch afgesloten doos of een banaan die niet vergaat?

Geef toe, het roept allerlei vragen op als je niet alleen maar bezig bent met die eerste reactie: ‘belachelijk!’.

Objecten

Emmanuel Perrotin, de founder van de galerie: ‘het gaat niet zozeer om de objecten maar om hoe de objecten bewegen. Het dwingt je te kijken hoe waarde bij objecten totstand komt.’

‘Het spektakel rondom het object maakt deel uit van het object.’

In mijn beleving, is dit waar het om gaat in de hedendaagse marketing. Merken staan niet meer los maar worden gedwongen mee te bewegen en te participeren. Net als de waarde van de banaan toeneemt naarmate de belangstelling groeit moet je ook als merk meegroeien met belangstelling.

Voor een merk zou je hetzelfde kunnen zeggen, hoe meer belangstelling en meer schaarste (kijk naar de drops van kledingmerk Supreme bijvoorbeeld) hoe hoger de ‘waarde’.

En dat kan je dus creeeren door outrages dingen te doen.

Dat is mijn inspiratie hieruit.

Zoals de Romeinse poeet Virgil al zei:

‘Fortune favours the bold.’

Wel nagedacht

Het is niet zomaar een banaan op een muur, hoewel Perrotin een grappenmaker is, is er wel degelijk goed nagedacht.

De lijnen bijvoorbeeld. De hoogte en de positie hoe de banaan is geplaatst. De ‘compositie’, namelijk op beide kanten van een grote witte muur. (Die opzichzelf natuurlijk ook een waarde voorstaan want de Art Basel is niet goedkoop…)

En nu?

Een Franse collector kocht de banaan en daarna nóg één! De prijs werd direct verhoogd naar 150.000 en er hebben twee musea al interesse getoond.

Dan hoef ik niet te vertellen dat de eerste kunstcollector direct 30.000 winst heeft gemaakt. En die Franse vrouw was superslim, want door zelf zoveel te betalen voor dit kunstwerk bepaal je dus ook direct zelf mede de waarde en creeer je de sensatie! En die sensatie bepaalt de toekomstige waarde.

Potverdikkeme. Was ik maar zo slim om zoiets te bedenken.

Wat ik ook interessant vind is dat ze een extra banaan als reserve hebben… Indien iemand de banaan mocht stelen.

“Zonder mijn certificaat is het toch maar een banaan…’ En:

In a way, explained Perrotin, securing a buyer for the piece completed the artwork. “A work like that,” he said, “if you don’t sell the work, it’s not a work of art.”

En is een shirt van Levi’s niet ook gewoon 10 dollar waard? Maar omdat er Levi’s op staat 45? Volgens mij wel.

Zouden jou en mijn producten of diensten ook niet twee keer zoveel waard kunnen zijn? Als we maar genoeg aandacht krijgen? Of een bepaalde status hebben?

Is de bekendste coach ook écht 10 keer beter dan een onbekende?

De toekomst van de banaan

Wat ik ook superfascinerd vind. En nu? Hoe bewaar je zoiets nu? Stel hij verkoopt er 10, is het dan ook ‘kunst’ hoe de koper hier mee omgaat?

En indien je het kán bewaren, in welke vorm doe je dat? Is de kunst dan nog gelijk?

Statement

Het statement is gemaakt, al waren er natuurlijk in de geschiedenis talloze mensen die alledaagse objecten tot kunst hebben verheven. Denk aan de stofuzigers van Koonz bijvoorbeeld. Of de Brillo verpakkingen van Andy Warhol.

Cattelan claimt al een jaar bezig te zijn geweest met ‘de banaan’, maar alle studies die hij deed, het werk dat hij in verschillende materialen liet maken voldeden niet aan zijn smaak en doel.

‘En toen had ik het, een banaan moet gewoon een banaan zijn!’

120.000 dollar

De galeriehouder en de kunstenaar moesten even bakkeleien over de prijs. En dit vind ik zelf erg grappig. Ze wilden een balans slaan tussen een nietsbetekenend getal dat het werk eventueel triviaal zou maken en een belachelijk getal. Nou triviaal is het zeker niet geworden!

Social Media

De banaan doet vrijwel direct zijn intree als meme. Professioneel meme maker die de waan van de dag op de muren spuit had ‘m al snel staan.

Fairgoers take pictures of Maurizio Cattelan’s Comedian, for sale from Perrotin at Art Basel Miami Beach. Photo by Sarah Cascone.

Ook in Nederland gaat het als een lopend vuurtje. Veel kunstenaars doen er iets mee.

De commentaren rond de banaan zijn ook niet mals, ze gaan van briljant naar scheldende walging.

Terug naar de marketingles

Iets extreems, iets geks doet hoet goed. Bedenk het maar eens. En de grijpgrage (social) media vreten het op. Heerlijk vind iedereen het.

Denk maar eens aan Nederlandse kunstenaars. Je denkt toch vaak aan Herman Brood, die haalde het nieuws met allerlei gekkigheid. Dat was onderdeel van de waarde.

De dubbele bodem

En net toen het niet beter leek te worden. Werd het dat toch! De Hongaarse kunstenaar https://en.wikipedia.org/wiki/David_Datuna. At de banaan als een ‘consumptieve art performance’.

Wow.

Dat draagt naar mijn mening alleen maart bij aan de Comedian. En alles is natuurlijk gefilmd. Datuna doet het magistraal. Hij blijft rustig en eet de banaan terwijl hij uitlegd waarom het kunst is wat hij doet en noemt het: ‘Hungry artist’.

Heerlijk.

Je denkt bij jezelf, had ik dat maar bedacht. Zo’n banaan. En dan sta je naar zo’n banaan te kijken. Maar zelfs dan word je wéér overtroefd door een andere kunstenaar die er weer zelf kunst van maakt en zijn moment van wereldwijde faam creeert.

Wat een absolute heerlijkheid. Die gekke kunstwereld.

En wij dan?

Wij moeten ook gekker gaan denken. Minder bang zijn. Meer durven. Ík ga gekker doen, leukere dingen en dat als strategie inzetten om meer waard te worden.

Laten we dat dan ook als kunstproject zien. Kijken wat er gebeurt 😉

Boek nu een “goed-idee-gesprek”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *